जीवन कुनै सिधा रेखा होइन,
यो उकाली–ओरालीले भरिएको बाटो हो,
जहाँ हरेक पाइला निर्णय बन्छ,
र हरेक निर्णयले भाग्य कोर्छ।
सपना केवल कल्पना होइनन्,
ती भित्रैबाट उठेका आवाज हुन्,
जसले मानिसलाई चल्न सिकाउँछन्,
र थाकेको मनलाई फेरि उठ्न बाध्य बनाउँछन्।
संघर्ष पीडा मात्र होइन,
यो आत्मालाई निखार्दै उज्यालोतर्फ अघि बढाउने मौन यात्रा हो,
जहाँ असफलता शिक्षक बन्छ,
र समय सबैभन्दा कठोर परीक्षा लिन्छ।
जब प्रयास बारम्बार असफल हुन्छ,
त्यहीँ धैर्यको वास्तविक मूल्य थाहा हुन्छ,
किनकि निरन्तरता बिना कुनै उपलब्धि सम्भव हुँदैन।
मानिस तब हार्दैन,
जब ऊ लड्छ;
ऊ तब हार्छ,
जब ऊ प्रयास गर्न छोड्छ।
अँध्यारो आफैँमा शत्रु होइन,
त्यो उज्यालो खोज्न सिकाउने अवस्था हो,
जहाँ आशा एक मात्र दीप बन्छ,
र विश्वास यात्राको आधार।
संघर्षले शरीर थकाउँछ,
तर सोचलाई परिपक्व बनाउँछ,
र यही परिपक्वता नै सफलताको वास्तविक पहिचान हो।
अन्ततः, सफलता आकस्मिक घटना होइन,
यो निरन्तर प्रयास,
सचेत निर्णय,
र अडिग विश्वासको परिणाम हो।
संघर्षको कथा त्यहीँ पूरा हुन्छ,
जहाँ मानिसले आफैँलाई जित्छ,
किनकि सबैभन्दा ठूलो विजय
आफ्नै कमजोरीमाथिको नियन्त्रण हो।
– राजेश खड्का
